Catherine HARRITZGARATRésuméKattalin HARRIZGARAT est née à Larceveau le 26 mai 1913. Elle a 91 ans. Elle a été scolarisée au village même jusqu’à l’âge de 14 ans. Quand elle a quitté l’école, elle a suivi des cours pour apprendre à coudre. Elle aidait beaucoup ses parents agriculteurs. A 19 ans, elle est allée travailler à Saint Palais comme femme à tous faire. Elle s’est mariée avec un agriculteur. Ils ont eu quatre enfants dont trois sont aujourd’hui décédés. Au décès de son mari, en 1963, elle a continué les travaux de la ferme avant de vendre l’exploitation dix ans plus tard et venir habiter en ville. Elle a rejoint la maison de retraite, il y a un an et demi.
Eskola utzi zuelarik, josten ikasten ibili zen Larzabalen berean, Arroze kartierrean. 19 urtetan joan zen neskato Donapaleura. Han, lau urtez egon zen eta Donapaleutar batekin ezkondu. Senarra laboraria zen, Xibaltarreko bidean, orain Blantxutiarrek duten etxaldean. Lau haur ukan zituzten, bakar bat da bizi orain. Catherine-n senarra 1963an hil zen. Hala ere, etxaldeko lanak segitu zituen hamar bat urtez ; haurrek untsa laguntzen zuten, bereziki behi esnea saltzeko etxez etxe ibiltzen zirelarik. Etxaldea saldu zuten eta Catherine-n semea langile joan zen. Hirira jin ziren bizitzera. Badu urte bat eta erdi xahar etxean bizi dela. Ainitz irakurtzen du eta otoitz egiten. Telebista ere begiratzen du. Maite du ere parkean kurri ibiltzea. Xahar berriEdateko urik ez zuten etxearen barnean. Catherine uraren xeka joaiten zen putzura eta buruaren gainean karreatzen zuen. Haur denboran : lan ainitz egin du eta josteta guti ! Gauza guti ukaiten zuten eguberriz, laranja bat bakarrik.
|
Zaharren urratsetik : l'exposition des enfantsTémoignages collectés
|