Euskal Herrian, kantuz aritzeko uneak ez dira eskas. Familiaren arragoan,
lagunen artean, pesta giroan, kantuak daramatza biziaren gora-beherak oro.
Kantua eraldatzen da euskal gizartearen arabera, bilakaera, iraultza eta oro
har norberaren mezulari.
Euskal Herria Zuzenean
festibala
(arg. ICB/J.C Broca)
2005garren urtean, jendeek ez dute 1905.ean bezala kantatzen: ostatu xoko
edo elizetan, kantu gutiago da entzuten, bainan bizirik da oraino pesta,
koro eta elgarretaratze toki berrietan.
Hemen, ezer ez da geldirik, oroitmena bizirik baizik. Euskal kantua,
egunero biziarazten dutenek baitute bizi atxikitzen.
Kantuaren lokarria
Kantuak eta musikak, maiz ezin ahantzizko elgarretaratzeak sortzen dituzte.
Koroak, kantu mindegiak, bertsu saioak eta kontzertuak ugari dira Euskal
Herrian, horiek oro giza harremanen azkartzeko une paregabeak
direlarik.Hainbat festibalek euskal adierazpen artistikoen eta munduko
bertze kulturen arteko loturak arraberritzen dituzte. Euskal Herrian ere,
kantuak bertzekilakoaren ezagutza bideratzen du.
Oroimena bizirik
Mende berriaren atarian, euskal kantuak anitz desafio gainditu behar ditu:
euskararen egoera kezkagarria, artista profesionalen sustatzeko zailtasunak,
prestakuntzaren eta pedagogiaren behar gorria... Bizkitartean, kantuak du
hobekienik euskara karreatzen, bizia aldarrikatzen, eta mugak gainditzen,
lehen-lehenik, kantua emozioa baita. Euskal kantuaren geroa, gazteen esku
da. Horretarako, elkarteek lan zoragarria daramate, formakuntza mailan
(kantu txapelketa, bertsu eskola, ikastaldi berezi, ..), oroz gainetik
haurrek kantuaren maitatzeko ahala ukan dezaten. Sorkuntza gogoan, oroitmena
bihotzean.